هیچ می‌گویی - محتشم کاشانی

هیچ می‌گویی

اسیری داشتم حالَش چه شد...؟

خسته‌ی من نیمه جانی داشت،

احوالش چه شد؟

محتشم کاشانی

خانه ام وقتی که می آیی تمامش مال تو - احمد رضا نصیری

خانه ام وقتی که می آیی تمامش مال تو

هرچه دارم غیر تنهایی تمامش مال تو

صد دوبیتی، صدغزل دارم ، حتی یک بغل

شعرهای خوب نیمایی تمامش مال تو

ضرب آهنگ غزلهایم صدای پای توست

این صدای پای رویایی تمامش مال تو

بــی کران سبز اقیانــــــوس آرام دلـــــم

ای پـری خوب دریایی تمامش مال تو

عشق من عشق زمینی نیست باور کن عزیز

عشقم این عشق اهورایی ، تمامش مال تو

باز هم بیت بـــد پـایـان شعـــرم مـال مـن

بیت های خوب بـالایی تمامش مال تو

احمد رضا نصیری

باران - علی ایلکا

تغییر نگاه به زندگی باید از ذهن شروع شود،

یادمان باشد

سنگها نه خرده حسابی با پاهای لنگ دارند

نه قرار و مداری با پاهای سالم!

 پس باورهای اشتباه را کنار بگذاریم …

هر سقوطی

پایان کار نیست…

باران را ببین

سقوط باران

قشنگترین "آغاز" است

هوای زندگیتان سرشار از لحظه های خوب باران …

شعر محال - حمید مصدق

و تو

آن شعر محالی که هنوز

با دو صد دلهره در حسرت آغاز توام

چشم بگشای و مرا باز صدا کن

" ای عشق"

که من از لهجه ی چشمان تو

شاعر بشوم

و تو را سطر به سطر

و تو را بیت به بیت

و تو را عشق به عشق ...

شاید این بار تو را پیش تو

با مرگ خود آغاز کنم ...

حمید مصدق

ده سال بعد از حالِ این روزام - حسین غیاثی

ده سال بعد از حالِ این روزام

با کافه های بی تو در گیرم

گفتم جهانِ بی تو ینی مرگ

ده ساله رفتی و نمیمرم

ده سال بعد از حال این روزام

تو ، توو آغوشه یکی خوابی

من گفتم و دکتر موافق نیست!

تو بهتر از قرصای اعصابی

ده سال بعد از حال این روزام

من چهل سالم میشه و تنهام

با حوصله قرمز سفید آبی

رنگین کمون میسازم از قرصام

میترسم از هرچی که جا مونده

از ریمل با گریه هات جاری

از سایه روشن های بعد از من

از شوهری که دوستش داری

گرمِ هماغوشی و لبخندی

توو بستر بی تابتون تا صبح

تکلیف تنهاییم روشن بود

مثله چراغ خوابتوون تا صبح

یه عمر بعد از حال این روزام

یه پیرمردم توی یه کافه

بارون دلم میخواد هوا اما

مثه موهای دخترت صافه

حسین غیاثی

آدم - افشین یداللهی

گیاه

از اوّل

گیاه شد

حیوان

از اوّل

حیوان شد

آدم

آخر هم

آدم نشد ...

افشین یداللهی

از کتاب مشتری میکده ای بسته

انتشارات نگاه

مرا به جرم همین شعر متهم کردند - محمد علی بهمنی

مرا به جرم همین شعر متهم کردند

و... در توهم‌شان، فتح بر قلم کردند

سپیده، باز قلم‌ها نوشت از راهی

که پای هم‌قدمی را در آن قلم کردند

مُمیزان، نه فقط بر من و غزل‌هایم

به ذوق بیش و کم خویش هم ستم کردند

دو استکان بنشین، رفع خستگی خوب است

دوباره در دلم، انگار چای دم کردند

تعارفیت به قلیان نمی‌کنم، دودی‌ست

که روشن‌اش به یقین با ذغال غم کردند

دلم گرفته به خود قول داده‌ام اما

برایتان ننویسم چه با دلم کردند

مرا به جرم همین شعر اگرچه قیچی‌ها

به خشم، هفت‌خط از این خطوط کم کردند...

محمد علی بهمنی

هیچ کس چون تو حریف لب خاموشم نیست - اصغر معاذی

هیچ کس چون تو حریف لب خاموشم نیست

جز صدای سخن عشق تو در گوشم نیست

آه از این غربت نزدیک و از آن حسرت دور

عشق در سینه ی من هست و در آغوشم نیست

آن چنان مست خیال تو می افتم هر شب

که حواسم به تن خسته ی بی هوشم نیست

تشنه ام تشنه و بالای سرم کاسه ی آب

ماه روی تو در این آب که می نوشم نیست

هستی و نیستی آن قدر که جز عطری دور

هیچ در حافظه ی خالی تن پوشم نیست

تا می آیم سر دل وا کنم از تو...انگار

جز سرانگشت تو روی لب خاموشم نیست...!

اصغر معاذی

پشت دیوار همین کوچــه به دارم بزنید - نجمه زارع

پشت دیوار همین کوچــه به دارم بزنید

من که رفتم بنشینید و ... هوارم بزنید

باد هم آگهـــی مرگ مرا خواهد برد

بنویسید که: "بد بودم" و جارم بزنید

من از آیین شما سیر شدم ... سیر شدم

پنجـــه در هر چه کـه من واهمه دارم بزنید

دست هایم چقدر بود و به دریا نرسید؟!

خبـــر مرگ مرا طعنــــه به یــــارم بزنید

آی! آنها! که به بی برگی من می خندید!

مرد باشید و ... بیایید ... و ... کنارم بزنید

نجمه زارع

دانلود دکلمه

عشق عشق می آفریند - احمد شاملو

عشق

عشق عشق می آفریند

عشق زندگی می بخشد

زندگی رنج به همراه دارد

رنج دلشوره می آفریند

دلشوره جرات می بخشد

جرات اعتماد به همراه دارد

اعتماد امید می آفریند

امید زندگی می بجشد و زندگی عشق می آفریند

عشق عشق می آفریند

احمد شاملو

رقص تنهایی - پرستش مددی

در سکوتِ تَنِ این خانه، تو را می خواهَم!

رویِ آرامشِ یک شانه، تو را می خواهَم!

شعرم از جِنسِ غروب است و پُر از تَنهایی،

کُنجِ آن کُلبه ی ویرانه، تو را می خواهَم!

سوختَم، آب شدَم، ریختَم از داغِ خودم!

مِثلِ رَقصیدنِ پَروانه، تو را میخواهَم!

تویِ این شَهر، اگَر مَست نَباشم چه کُنم؟!

مِثلِ هَر عاشقِ دیوانه، تو را میخواهَم!

غَم به رویِ سَرِ من، سایه کِشیده ست ولی!

دام بَردار، که بی دانه تو را می خواهَم،،

روز و شَب، در تَنِ تَنهایی خود می رَقصَم،

تویِ این شَهر، غَریبانه تو را می خواهَم!

از من خسته گریزان شده حتی دل من 
با "پرستش" شده بیگانه تو را می خواهم

پرستش مددی

دانلود دکلمه

دوست داشتم - کریستین بوبن

دوست داشتم

 زندگی را بدون گفتن کلمه ای بگذرانم

 یا تنها کلماتی را بر زبان آورم که هنگام عشق و روشنایی به آن احتیاج داریم .

کلماتی بسیار اندک ،

 در حقیقت بی نهایت کمتر از برگ ها بر شاخسار درخت !

کریستین بوبن

من همان نایم - هوشنگ ابتهاج

من همان نایم که گر خوش بشنوی شرح دردم با تو گوید مثنوی

یک نفس دردم ، هزار آواز بین ! روح را شیدایی پرواز بین

من همان جامم که گفت آن غمگسار با دل خونین ، لب خندان بیار

من خمش کردم خروش چنگ را گر چه صد زخم است این دلتنگ را

من همان عشقم که در فرهاد بود او نمی دانست و خود را می ستود

من همی کندم - نه تیشه ! - کوه را عشق ، شیدا می کند اندوه را

در رخ لیلی نمودم خویش را سوختم مجنون خود اندیش را

می گِرِستم در دلش با درد دوست او گمان می کرد اشک ِ چشم ِ اوست !

هوشنگ ابتهاج

اشک می ریزم - سیامک نوری

حالا که هستی... در کنارت اشک می ریزم 

آغوش وا کن در حصارت اشک می ریزم

بر شانه هایت ریختی موهای لختت را

دارم به روی آبشارت اشک میریزم 

بار سفر بستی و من تنهاتر از هر وقت... 

تو میروی... پشت قطارت اشک میریزم 

در ایستگاه خالی از تو می نشینم باز 

دارم به دور از سایه سارت اشک می ریزم 

آهسته می خشکد گل لبخندهای من

در حسرت عطر بهارت اشک می ریزم

خورشید من هر جا که باشی با تو دلگرمم

هر جا که باشم در مدارت اشک می ریزم

خانه که هیچ این شهر بی تو مثل زندان است

آزادم اما در اسارت اشک می ریزم

عکس تو را آهسته برمیدارم از دیوار

حالا به روی یادگارت اشک می ریزم

سیامک نوری

دانلود دکلمه

زندگینامه - کریستین بوبن

Christian Bobin is a French author and poet. Bobin received the 1993 Prix des Deux Magots for the book Le Très-Bas. 

Born: April 24, 1951 (age 66), Le Creusot, France

کریستین بوبن، نویسنده فرانسوی زاده ۲۴ آوریل ۱۹۵۱ است. او پس از تحصیل در رشته فلسفه به نویسندگی روی آورد و تا کنون بیش از ۳۰ اثر از او منتشر شده‌است. کودکی، عشق و تنهایی دستمایه خلق آثار اوست. آثار بوبن مانند زنجیر به هم پیوسته‌اند، هر یک تصویر دیگری را روشن ساخته ودر کنار هم، تابلوی زندگی و افکار نویسنده را شکل می‌دهند. برای او تجربه‌های ساده زندگی ـ کودکی، عشق، تنهایی ـ دستمایه خلق آثاری عاشقانه‌است. بوبن بیش از آن که به مضامین و کلمات اهمیت دهد، به آوا و لحن کلام می‌پردازد؛ با این حال نوشته‌های او سرشار از اندیشه‌اند. اندیشه‌ای که از زندگی عاشقانه اش و از عشقش به زندگی سرچشمه می‌گیرد. برای بوبن نوشتن، سراییدنِ آواهاست.

کرستین بوبن نویسندهٔ فرانسوی در تاریخ ۲۴ آوریل ۱۹۵۱ در "Saone-et-Loire" به دنیا آمد، "Le Creusot" شهری که او هیچ وقت ترک نکرد (او در یک خانه ساده که در آن زمان در یک آتش‌نشانی واقع شده بود زندگی می‌کند)

پدر او طراح کارخانه اشنایدر می‌باشد و کار مادر او خواندن است، او پس از تحصیل در رشته فلسفه در جاهای زیادی شروع به کار کرد، یک کتابخانه شهری در آتن، یک موزه در "Le Creusot" و سرانجام وارد محیط روزنامه‌نگاری شد که این روزنامه کار خود را در سال ۱۹۸۹ پایان داد.

اولین نوشته او در اوایل سال ۱۹۸۰ به نشر درآمد که مورد توجه افراد زیادی قرار نگرفت.

موفقیت او بعدها به لطف کتاب بسیار فروتن (The Very Low) در سال ۱۹۹۲ حاصل شد.

کتاب فراتر از بودن او ادای احترام به یکی از دوستان مؤنث خود می‌باشد که بر اثر پارگی آنورسیم در سن ۴۴ سالگی درگذشت.

کریستین در سال ۱۹۹۷ پس از ۲۰ سال سبیل‌های خود را تراشید.

کریستین بوبن